Ecco Le Marche

19 jaar geleden verhuisde ik naar le Marche, in Cupramontana, de hoofdstad van de Verdicchiowijn. Eerlijk gezegd, ik had nog nooit van deze wijn gehoord. Nochtans voor de Italianen een heel bekende witte wijn, want met vis dronk men hier  immers een glas Verdicchio.

Tegenwoordig ben ik ook een ferme liefhebber van deze witte wijn, waarvan we in Cupramontana immers een ruime keuze aan producenten kennen.

 

Verdicchio verwijst eigenlijk naar de naam van de druif, men hoort er het woordje verde (=groen) in en inderdaad het blijkt om een redelijk groene druif te gaan.

Er zijn zelfs gedichten op gemaakt, o.a. door de beroemde Cuprensische kunstenaar Luigi Bartolini en de regisseur/schrijver Mario Soldati

vertalingen:

Mario Soldati: Verdicchio, het klinkt fris, het klinkt levendig, het klinkt licht, bescheiden, sierlijk, jong, natuurlijk en aangenaam scherp. Zurig en heerlijk, als een knapperige lichtgroene tak.
Luigi Bartolini: hallo zure Verdicchio, wijn van Cupramontana. Ik zal je niet weigeren: hoewel het bekend is dat ik weinig drink en dat deze wijn al nippend moet worden gedronken…

Ik noem het zelfs een wonderdruif, want weinig druivensoorten laten toe om naast slobberwijn, hoog kwalitatieve wijn te produceren. Bovendien, door de redelijk hoge zuurtegraad, maakt men er ook een schuimwijn van (honderd jaar geleden door er CO2 gas aan toe te voegen). Doch nadat verschillende personen in Franciacorta (Noord- Italië) en Frankrijk de klappen van de zweep leerden, bracht men al gauw hoogstaande schuimwijnen voort: de champagne die men zo niet mag noemen maar wel spumante metodo classico waarbij de 2 de gisting op de fles gebeurt of spumante metodo charmant waarbij de 2 de gisting in een drukvat plaats vindt.

De wonderdruif Verdicchio leent zich tevens uitstekend om een dessertwijn te creëren. De druiven worden heel laat geplukt, gedroogd en dan zachtjes geperst, de wijn is niet mierzoet maar toch zacht genoeg voor een dessert. Last but not least, verwerkt men de schillen en het afval dat na de persing overblijft tot een zeer zachte grappa.

Nog een extraatje voor de Verdicchio: de witte wijn kan lang bewaard worden, dit in tegenstelling tot de meeste andere witte wijnen.

Men treft de wijngaarden enerzijds in het gebied rond Jesi , met name in de voormalige kasteelburchten van het graafschap Jesi, hier drinkt men dan ook de Verdicchio dei Castelli di Jesi. Anderzijds de wijngaarden in het gebied rond Matelica, wat zuidelijker gelegen in de regio. De Verdicchio di Matelica kenmerkt zich eerder door een zwaardere smaak, daar de wijngaarden volledig omgeven worden door heuvels en bergen zonder enige invloed van de zee.

Elke onze Duitse collegablogster en haar man Otto participeerden ooit aan de druivenpluk. In deze omgeving wordt nog altijd met de hand geoogst ! Het was een zware dag, plukken en dan nog eens met de voeten de geoogste druiven persen. Maar wat een plezier , vooral als men ook daarna wijn kon proeven.

 

De Verdicchiodruif werd het eerste keer vernoemd in de eerste helft van de 16de eeuw, wijnstokken die door Lombardische wijnbouwers uit Noord-Italië hier gebracht werden. Genetisch is die dan ook verwant aan de Trebbiano druif.

In de rest van Italië sloeg deze druivensoort niet aan. Eind jaren 50, begin jaren 60 startte het wijnhuis Fazi Battaglia met de export van de Verdicchiowijn buiten Italië. Hiervoor ontwierpen ze een speciale fles die net als de strofles voor de Chianti, het symbool van de Verdicchio wijn moest worden: de amfora met een klein rolletje papier met de geschiedenis van de wijn erin beschreven. In Amerika reageerden ze enthousiast ! het wijnhuis wilde na een tijdje uit besparingen het rolletje papier weglaten, doch de Amerikanen protesteerden hevig. De amfora verkochten ze nl. onder de naam van de silhouette van de actrice Sofia Lauren en dat rolletje was de halsdoek of de foulard van de actrice, die mocht absoluut niet ontbreken !

 

Cupramontana mag zich de hoofdstad noemen want is het oudste gebied waar die druivensoort aangeplant werd en bevat de meeste producenten. De jonge wijnbouwers maken tegenwoordig allemaal biologische of natuurlijke Verdicchio’s.

Wil je de Verdicchio wijn proeven? Je kan altijd terecht bij de wijnproducenten zelf, of in de enoteca bij het wijnetikettenmuseum het MIG, of tijdens het grote wijnfeest, de eerste zondag van oktober en de 3 daaraan voorafgaande dagen.

 

Wij drinken er alvast een glaasje Verdicchio op: salute !